POČETAK „DEMOKRATSKE DRAME” SRBA – treći dio

Ničim izazvani, veliki tamni oblaci nadvili su se nad izmorenim Srbima, po ko će znati koji put u istoriji – pa ipak, u toj opštoj duhovnoj i ideološkoj zbunjenosti i nesnalaženju slobodarski duh srpskog naroda krajem dvadesetog vijeka, suprotno predviđanjima agresora, nije se predavao – i dalje je opstajao! U vremenu kad su Srbija i Srbi u Srbiji, i ako nisu direktno bili involvirani u rat, proglašavani za zločince i agresore (izloženi opštoj satanizaciji, najvećim pritiscima, osudama i sankcijama) a Srbi preko Drine ostali sami, opkoljeni svojim neprijateljima – starom “braćom” (iza kojih je stajao islamski fundamentalizam; Vatikan i Zapad sa svojom, “demokrtsko- miroljubljivom” vojnom organizacijom NATO paktom) u tom opštem idejnom i duhovnom košmaru, kad se komunizam urušio u Evropi a istovremeno nikla nova agresivna ideologija još strašnija i razornija (u plašt zapadne demokratije uvijena) S. Milošević je kao državnik pružio dostojanstven otpor toj novoj razgoropađenoj novofašističkoj zveri (sam – kako je znao i umio!) i za to zaslužuje svako priznanje! Nažalost, u ideološkom smislu, nije bio dorastao zadatku vremena! Njegov sistem vrijednosti izrastao iz ideološkog pogleda na svjet jednog učenog “evropejiziranog komuniste” (dupli idealista – najgora kombinacija!) nije mu dozvoljavao osmišljavanje i realizovanje nacionalne ideje Srba.Sa tom idejom, rezultati rata sigurno bi bili drukčiji ili bi bar bila srpska stradanja manja jer bi tada (ako ništa više) većina Srba bila potpuno uključena u borbu za odbranu srpskog naroda, srpskih teritotrija i države. Međutim, S. Milošević je nosio u sebi drugu, nerealnu viziju jugoslavizma začinjenu komunističkom utopijom, što je stvaralo jos veću konfuziju u srpskom nacionalnom korpusu posebno u Srbiji, koji je i onako bio razbijen i razjedinjen agresivnim djelovanjem ideologija Zapada i propagiranjem zapadnih vrijednosti i interesa u svemu direktno suprostavljenih (ustvari, neprijateljskih) interesima cjelokupnog srpskog naroda i Srbije kao države.

Ipak, i pored tako združenih i moćnih protivnika, uprkos svim nedaćama, Slobodan Milošević je uspio Dejtonskim sporazumom, prvi put u novijoj istoriji, stvoriti srpski entitet preko Drine, u BiH, ali nažalost, nije imao više snage da brani RSK, odnosno, odustao je od njene odbrane, da bi sačuvao mir u Srbiji (vjerujući u lažna obećanja Zapada da neće dirati KiM!) Naravno, slijedio je slom RSK (ali kasnije i Kosova!) i egzodus srpskog naroda iz RSK (i pored toga sto je RSK bila pod zaštitom UN!) Slomom Krajine, praktično se ostvaruju zacrtani ciljevi Zapada – građanski rat je završen (bar prva faza!) a Jugoslavija je uspješno razbijena i rasparčana ”mirotvornim” djelovanjem demokratskog Zapada. Stvorene su nove “banana” državice što i jeste bio cilj!.. stvorena je samostalna Slovenije zločinačkim streljanjem nenaoružanih srpskih regruta (i opštim protjerivanje Srba iz novostvorene “evropejske dežele”) a samostalna država Hrvatska je zablistala punim “tisuljetnim” sjajem (bez Srba – ostvaren projekat Pavelićeve fašističke Hrvatske!) i napokon ,stvorena je Dejtonskim sporazumom, samostalna BiH, hibrid država od dva entiteta –srpskog i muslimansko –hrvatskog, pod protektoratom Zapada, kao i samostalna Bivša jugoslovenska republika Makedonija (kakav apsurdan naziv!?) a S.Milošević će samo (privremeno!) uspjeti sačuvati Srbiju i Crnu Goru – krnju, skraćenu SR Jugoslaviju…

Posledice završenog rata na prostorima SFRJ u kojem Srbija stvarno nije učestvovala (iako su je stalno optuživali i optužuju za to – mada je, što je nesporno, pomagala Srbe preko Drine ali ne dovoljno, a često ni na pravi način, a što je još najgore, ne nacionalno artikulisano sa jasnom idejom i ciljevima) pokazaće se velike i veoma teške za Srbe, i to ne samo za to što je veliki dio Srba ostao van matične države već, još više za to, što će većina Srba ponovo, po treći put u ovom vijeku, dobiti novu Jugoslaviju – ideološki zatrovan srpski nacionalni vođa nije se mogao odreći ideje jugoslavenstva!

Ustvari, najteže posledice ratova devedesetih biće na duhovnom i etičkom planu u narodu! Srbi u Srbiji i CG će nositi nemirnu savjest i frustracije a milioni srpskih izbjeglica iz Hrvatske i Bosne (a uskoro i sa Kosova) će tumarati nesrećni, poraženi i poniženi, po isto tako nesrećnoj i razjedinjenoj Srbiji. Do potpunog duhovnog i moralnog kraha srpskog naroda nije došlo samo zbog toga što je ostao sačuvan, bar dio slobodarskog duha i srpskog identiteta, još uvijek živ i neporažen (posebno u Bosni, odnosno u Republici Srpskoj) Ustvari, moralnom opstanku je najviše pomogao živi duh slobode i vjere u budućnost srpskog naroda iznikao u Bosni, u velikim stradanjima, u teškoj borbi u odbrani slobode…Srbi u RS su tada sagradili novu duhovnu vertikalu cjelokupnog srpstva koja će biti predvodnik u borbi za opstanak srpske nacionalne svijesti uopšte (uostalom i do sada, duša je Srbe a ne sila, održala!) i to je ujedno i najveći rezultat građanskih ratova devedesetih (pored stvaranja RS) Naravno, svega toga su bile svjesne i zapadne sile i za to su odmah po zvaničnom završetku građanskih ratova na tlu Jugoslavije (1991-1995 – na srpskim etničkim prostorima dotadašnjih republika Hrvatske i BiH) još se više angažovale na započetom rasturanju SR Jugoslavije i Srbije ali, istovremeno su krenule i sa urušavanjem, tek stvorene, Republike Srpske, nastavljajući tako i dalje, već odavno ne skrivenu agresiju na srpski narod i njegove teritorije…

Da bi završio započete poslove Zapad je uskoro aktivirao i “kosovsko pitanje” (kojim je i započela “operacija” rasturanja Jugoslavije) direktnim podržavanjem šiptarskih separatista i terorista – zapadne sile, predvodjene SAD i Njemačkom, raznim lažnim optužbama i podmetačinama ali i aktivnim angažovanjem šiptarskih terorista, uspjeli su vratiti nemire u srpsku pokrajinu podržavajući sve više, već neskriveno, šiptarske zahtjeve za osamostaljenjem KiM. Uzalud je S. Milošević, činio sve da spreči rat na Kosmetu on se ipak nije mogao izbjeći, jer Zapad to nije želio! Pregovori o miru,koji su slijedili u Rambujeu i nisu bili ništa drugo nego obična farsa – njima se otvoreno tražila, praktično, kapitulacija Srbije; ne samo odustajanje od suvereniteta na KiM već odustajanje od suvereniteta u čitavoj Srbiji, što naravno,srpsko rukovodstvo nije moglo prihvatiti. Za propast pregovara, podrazumijeva se, biće optužen S. Milošević, što će biti novi razlog i opravdanje za daljne napade i pritiske na Srbe. Uskoro će se naći i alibi za direktne napade i rat Zapada protiv Srba u izmišljenom srpskom zločinu nad civilima u Račku i u navodnoj humanitarnoj katastrofi na Kosovu… (Kao ilustrativan primjer farse sa “Kosovom” može poslužiti i samo korišćenje njegovog imena – Zapad, kao ni šiptarski teroristi, nikad nisu koristili službeni naziv za srpsku pokrajinu, Kosovo i Metohija, kao ni skraćeni, Kosmet, već samo naziv Kosovo.To su radili svjesno, jer su željeli izbjeći termin Metohija koji,ustvari, označava crkvena imanja a time i dokazuje da je taj prostor srpski, što se, po svaku cijenu hoće zaboraviti – njima više odgovara “neutralni” naziv Kosovo a, naravno, oni nisu svjesni šta, upravo, znači “Kosovo” za srpski narod – najveći i najjači srpski simbol – kolijevka srpstva – ishodišna duhovna vertikala srpskog naroda. Sve!) Interesantno, da je čitavom svijetu bilo potpuno vidljivo i jasno nasilje nad Srbijom i srpskim Kosovom, ali nažalost, takve su okolnosti bile, da niko nije ni pokušao pružiti ozbiljniji otpor zapadnim agresorima -zločincima koji će početi istresati svakog dana na hiljade bombi na srpski narod u najmonstruoznijem bombardovanju na tlu Evrope (sa zabranjenim kasetnim i uranijumskim bombama!) u njenoj istoriji! i to pod operativnim nazivom “Milosrdni andjeo”- što samo po sebi govori o umobolnosti tvoraca i izvođača takve akcije! Takav zločin, normalan ljudski um ne može ni zamisliti a kamoli ostvariti, pretvoriti u djelo – a upravo se to dešavalo na tlu “demokratske” savremene Evrope krajem dvadesetog vijeka i to pred očima cijelog svijeta! Tvorci i izvođači takvog nedjela su bili, niko drugi, nego perjanice hrišćanske zapadne civilizacije; devetnaest najrazvijenijih i najjačih država – udružene, jedinstvene i složne u zlu, naravno, predvodjene vrhovnim Sotonom, SAD. Nažalost, ovakav “milosrdni” čin nije bio slučajan; to je bio samo logičan nastavak “milosrdnih” dijela Zapada – novi rajh (Četvrti) koji su krenuli neumorno da grade, u svemu je pratio dostignuća prošlog a u mnogo čemu ga i nadmašivao; sofisticiraniji je, perfidniji i licemjerniji! Zvjerskim bombardovanjem Srbije od strane zapadnih sila (i nemoć ostatka svijeta da se zlu suprostavi) definitivno je nastupilo doba potpunog kraha morala savremene civilizacije a pogotovo Zapada! (pored, naravno, kršenja svih principa međunarodnog prava i povelje UN!) Savremena civilizacija je ”pala” na srpskom Kosovu, ali, kao što to obično biva, velika nesreća koja je zahvatila Srbe 1999.god. bar na trenutak probudiće iznova, već gotovo razrušen srpski duh, identitet i moral, koji će ponovo vaskrsnuti – upravo, na zavjetnom Kosovu! Srbi su , tada, opet postali (prvi put u svojoj novijoj istoriji!) jedinstveni i odlučni -energično i veoma uspješno su branili KiM što će izazvati kod zapadne nemani potpuno ludilo koje će je voditi do bestijalnih zločina nad civilnim stanovništvom i na kraju do suludih pretnji ”uništavanjem” Beograda i ”paljenjem kompletne zemlje”. Te umobolne pretnje će na kraju i natjerati S. Miloševića da prihvati kompromisni sporazum (možda je i postupio ispravno ali to će u političkom i moralnom smislu biti njegova najveća greška-definitivno je izgubio oreol ”vožda” a srpski narod će odvesti u moralno bespuće. Ta odluka, taj kompromisni sporazum sa agresorima će i vođu i narod odvesti u ”propast”! U najveći srpski poraz – 5. oktobar!) I ako vojnički srpska vojska nije bila poražena, morala se povući sa Kosmeta a u tu srpsku pokrajinu su došle snage UN na osnovu rezolucije SB 1244 (u kojoj je garantovan suverenitet Srbije na KiM!) Naravno, sporazum su odmah zloupotrebili šiptarski teroristi UČK (uz podršku NATO snaga koje su u ime UN došle na KiM – uskoro je ilegalno izgradjena, na teritoriji KIM, jedna od najvećih vojnih baza na svijetu! – da li je to jedan od razloga njihovog dolaska ?!) i preuzeli svu kontrolu na KiM – a srpski narod je ostao potpuno nezaštićen! Zločinci su mogli nesmetano nastaviti svoj krvavi pir. Na Kosmetu je ubijenio i nestalo nekoliko hiljada a svoja ognjišta je napustilo više od 200 000 Srba! Istovremen, biće srušeno i spaljeno preko 150 srpskih crkava i srednjovjekovnih manastira a bezbroj grobalja je oskrnavljeno i preorano! Izvršen je zločin pred očima svijeta – genocid šiptarskih terorista nad Srbima uz podršku tzv. međunarodne zajednice – lažno predstavljenih NATO država! (Poslije milosrdnog djelovanja ”Milosrdnog andjela” i njegovih pomagača na KIM ostalo je svega nešto više od sto hiljada Srba na tom dijelu srpske zemlje a doselilo se više stotina hiljada Albanaca iz Albanije) Nažalost, slični procesi su se odvijali i u svim drugim srpskim prostorima izvan Srbije… da li su kome potrebni još kakvi dokazi za izvršeni genocid nad Srbima ?! a oni (Zapad) optužuju Srbe za genocid! ali, najgore tek slijedi… sve to zlo, svu tu gorčinu i nesreću koja je zadesila spski narod krajem dvadesetog vijeka i koja se skupila u njegovim izgubljenim dušama, Zapad je gebelsovom propagandom sve više uspijevao ”projektovati” na režim S.Miloševića, a Srbima stradalnicima, nametnuti krivicu! Naravno, bjesomučno napadajući S. Miloševića, Zapad je branio sebe i pravdao svoje evidentne zločine; sva zlodjela koja su izvršili na Balkanu, a posebno u Srbiji i nad srpskim narodom, uopšte – a za to je, upravo, najbolje optužiti srpski režim! Tako se optužbom srpske vlasti, tobože abolira srpski narod od krivice za ratove devedesetih i ”za agresiju i zločine koji su počininjeni nad drugim narodima iz bivše Jugoslavije” – Zapad velikodušno ”prašta” srpske grijehe i dokazuje prijateljstvo! I ako,samo po sebi ”bolesno”, to prijateljstvo će još jednom obmanuti mnoge Srbe koji će tako postati saučesnici evidentnog genocida- nad srpskim narodom! Nad samima sobom! Moralno slomljeni, već “ispranim” mozgovima (čipovanim!) mnogi će Srbi prihvatiti sve “sugestije” Zapada – duhovna kolonizacija je sve više uspjevala! Monstruozni neokortički rat protiv Srba je donosio sve veće rezultate! – mnogi Srbi u zaborav utonuše! Zaboraviše i na istoriju i na tradiciju: i na sebe i na pretke i na potomke – postajali su spremni da za sva zla ovog svijeta optuže S. Miloševića i da prigrle spanosni blagorodni Zapad… i svi problemi srpski će biti rešeni jer će Srbi postati ravnopravan član “slobodne i demokratske “ Evrope i uživati u svim blagodetima “evropske demokratije”. Ratovi, velika stradanja, ekonomska bijeda i najsofisticiranija medijska propaganda učinili su svoje!!! Na veliku scenu su sve više stupali mali rasrbljeni Srbi isfrustrirani i nesrećni u svojoj mržnji prema samima sebi… zamorni, zabludio i malodušan, ne mali dio naroda srpskog bio je “slomljeni” i spreman na sve da se dosadašnja agonija prekine! Oni više nisu imali snage da i dalje pružaju otpor svakovrsnoj (više za njih, neizdrživoj) agresiji Zapada – sve više su smrtonosni zagrljaj Zapada prihvatali kao slobodu (kao što žrtva prihvata dželata!) a to je vodilo totalnom nacionalnom krahu! Stvarali su se uslovi za potpuni trijumf Zapada i njegove “istine” – ne samo za rušenje postojeće vlasti već i instaliranje nove, marionetske, koja će napokon realizovati ciljeve Zapada! Moglo se preći na završni udarac protiv Srba i srpskog naroda (uz zdušnu podršku nacionalnih manjina u Srbiji koje je Zapad u potpunosti homogenizirao u destruktivnom djelovanju prema vlastitoj državi i većinskom srpskom narodu) a šansa, za konačnu i potpunu pobjedu, bili su novi “demokratski” izbori u Srbiji, vanredni – koje je S. Milošević raspisao (i ako im nije bilo vrijeme!) a Zapad će se potruditi da ih maksimalno iskoristi…

Foto: dw.com