NAMERE ZAPADNIH SILA PREMA SRPSKOM NARODU

Ako gledamo namere Zapadnih sila prema srpskom narodu kroz istoriju, dolazimo do zaključka, da to više nije samo teorija zavere, već praksa zločinačke namere. Zapadne sile su pre više od sto godina preko Habzburške monarhije stvorile veštačku albansku naciju. Prvo, forsirajući albanski jezik i pismo, albansku naciju i na kraju državu. Sve sa namerom da osujete izlazak Srbije na more i da smanje uticaj Rusije na Balkanu. Ta perfidna politika, forsiranja veštačkih nacionalnih identiteta, prenela se kasnije preko komunističke partije Jugoslavije a nastavljeno preko globalnog projekta, uništavanja nacionalnog identiteta srpskog naroda, a samim tim i uništavanje države Srbije. Pod jurizdikcijom KPJ-a, stvorene su jugoslovenske Republike i dve pokrajine, zatim makedonska pravoslavna crkva, kao i crnogorska nacija i muslimanska nacija. Padom komunističkog sistema, došao je još gori i zločestiji globalistički poredak, pod dirigentskom palicom Brisela i Vašingtona, kroz parolu “novih evropskih vrednosti” i zaštitu “demogratskih prava” i nacionalnih manjina, stvorena je bošnjačka nacija i bošnjački jezik, kao i takozvana “crnogorska crkva”. Sve se dakle radi po istoj matrici na štetu srpskog naroda i države Srbije, pod rukovodstvom istih ideologa sa Zapada. Austrougari su za takve ciljeve u Albaniji, prvo finansirali katoličke fratre, zatim age i begove (jer je tada nad tim prostorom turska uprava bila oslabljena). Kasnije se proširio takav sistem uticaja na Srbiju prešli su na finansiranje političkih lidera i političkih partija, kao i nevladinih organizacija, koje imaju zadatak da podrivaju i urušavaju državu i njene temeljne vrednosti. Taj trend je eskalirao u zadnjih dvadeset pet godina, otvoreno i bez skrupula. Očigledno je došlo vreme završne faze, zatiranja srpskog nacionalnog bića i srpske države. Bizmark se na Bečkom Kongresu zalagao za suverenitet Srbije, pod uslovom da učimo sopstvenu nacionalnu istoriju od sedmog veka, do tadašnju prošlost da zaborvimo, kao da nismo postojli. Mi smo na takvu ucenu pristali, da bi dobili priznanje državne suverenosti.

Današnji predsednik Srbije pretvara istorijske činjenice u mitove i legende, nazivajući svoj narod mitomanima. Ubeđuje nas da promenimo svest i takvom promenom svesti, dođemo do spoznaje “istine o nama”, da istorija Srba počinje upravo od dolaska SNS-a na vlast. Valjda da bi zaboravili političko delovanje njihovog vođe, onih dvadest godina ubeđivanja protiv Zapadnih sila i njegove “mitomanije” o velikoj Srbiji, koja nigde ne postoji u programima ni jednog srpskog intelektualca, niti političke organizacije, osim kod njegovog bivšeg političkog oca Šešelja i njegove bivše stranke SRS. Naravno, ideju velike Srbije su izmislili službe Beča i sa time proglasili Srbe hegemonima, da bi time strašili ostale narode koji se graniče sa Srbijom. Pričajući o velikoj Srbiji, slikajući aktiviste SRS-a sa masnim bradama i kamom u ustima, preteći Hrvatima zarđalim kašikama i viljuškama itd. otišla je loša slika u svet, koji su nas promovisali u zločince i divljake. Šešelj i Vučić su ovakvom vrstom promocije, iskompromitovali pravu nacionalnu ideju srpskog jedinstva. Danas nas gospodin Vučić ubeđuje u racionalnost dijaloga oko KIM (koji je Ustavom regulisan), bezalternativni put ka EU i verovatno će slediti ubeđivanje ka NATO Savezu i td. Psihološka priprema naroda kroz dijalog koji je ponuđen, očigledno je u najmanju ruku davanje odobrenja Srbije da KIM postane član OUN, a da se javno ne prizna da je upravo tim činom Srbija dala suverenitet takozvanoj državi Kosovo. Ako bude tako, to bi bio poklon šiptarima koji se nikada ne može povratiti.

Pitanje KIM je rešeno carskom tapijom i srpskom prestonicom u Prizrenu. Rešeno je izgradnjom srpskih crkava i manastira. Na kraju, rešeno je i najboljim srpskim sinovima, koji su dali živote braneći KIM kroz vekove, kao kolevku srpskog naroda. Kada su se gradili crkve i manastiri na KIM, svi smo bili jedno, svi smo bili isto! Zvali su nas Srbi pravoslavne vere. Kada su Turci pravili prvi popis stanovništva na KIM 1455.god. zatečeno je svega osamdeset albanskih porodica, ostalo su bili Srbi. Sve ovo navodimo zbog sumnje,  da se i dalje sprovodi politika Zapada na štetu srpskog naroda i srpske države upravo preko uspostavljenog sistema vlasti, na čijem čelu je gospodin Aleksandar Vičić, kao personifikacija prozapadne politike. Uostalom, zbunjujuće je verovati u bilo kog Vučića. Onog iz SRS ili ovog evrocentričnog. Možda će neki treći biti u pravu, ova dvojica sigurno nisu. Na kraju, zadnju reč o krucijalnim državnim i nacionalnim pitanjima moraju dati građani a ne njihovi predstavnici. Građani su poslodavci a njihovi predstavnici bi trebali da budi sluge njihovih interesa. U suprotnom, poslodavac može uvek dati otkaz lošem radniku.

Narodni pokret “Srpska vertikala”

Predsednik  Željko Čurović