„Car je go“ ili Šta svi vide, a neće da kažu

Samo organizovani građani mogu da budu demokratski korektiv autokratski vođenim partijama i otuđenim centrima moći.

Političke partije na vlasti upravljaju svim aspektima društvenog života: od zapošljavanja, preko javnih investicija, do socijalne pomoći, da ne nabrajam dalje.

Političkim partijama upravlja nekolicina moćnika (obično 1-3) u partijskom vrhu, koji privatizuju i instrumentalizuju partiju za ostvarivanje svojih ličnih i porodičnih interesa, te interesa tajkuna koji ih plaćaju za ustupke i političke usluge.

Moćnici u vrhu partija okruženi su sve većom armijom podanika, poltrona i poslušnika, koji zarad svojih egzistencijalnih i drugih interesa pristaju da služe tim moćnicima i njihovom interesu, gubeći pritom svoju ličnost, dostojanstvo i integritet, umjesto da služe građanima i javnom interesu. Mediji i novinari prihvataju takođe podaničku ulogu i time potpuno zanemaruju i izigravaju svoju nezamjenjivu ulogu u društvu i javnosti.

Partije koje trenutno nisu na vlasti funkcionišu po istim pravilima čim dođu na vlast. Njihovo pogonsko gorivo nisu interesi građana, već interesi partijskih moćnika.

Interesi građana i privrednika, akademske zajednice, kulturnih i sportskih radnika… pojavljuju se samo u vrijeme izbora. Odmah nakon toga nestaju sa političke i javne scene, jer nema ko da ih zastupa i da radi na njihovom ostvarivanju.

Ove stvari se ne mogu promijeniti i popraviti đelovanjem kroz političke partije, jer one nisu demokratske već autokratske institucije. Ove stvari se ne mogu promijeniti i popraviti u kratkom roku, jer će politički moćnici uraditi sve da to spriječe.

Ove stvari se mogu promijeniti i popraviti samo građanskim aktivizmom i jačanjem građanskog samoorganizovanja i inicijativa. Samo organizovani građani mogu da budu demokratski korektiv autokratski vođenim partijama i otuđenim centrima moći.

Promjene se uvode malim koracima i počinju od onih koji su spremni da plate cijenu slobodnog političkog đelovanja i zastupanja interesa građana (ili slobodnog akademskog, novinarskog i svakog drugog javnog đelovanja) ličnim odricanjem od „benefita“ koji im se nude kroz služenje partijskim moćnicima.

Od onih koji su, poput đeteta iz poznate Andersonove bajke, jedini spremni da kažu ono što svi vide: da je „car go“, da se radi o opštoj obmani i da nikakvog novog odijela nema. Od onih koji su, kao ostvarene i slobodne ličnosti, spremni da služe građanima i javnom interesu. Od te prvobitne „mrvice“ vremenom se stvara kritična masa sposobna da preokrene stvari ka pravom smjeru.

Budimir Balaban

Izvor: Istinito