26. JUL 1817. GODINE: Dva vijeka od sramne izdaje i ubistva srpskog vožda Đorđija Petrovića

Osvitalo je. Bila je još duboka tmina, ali se zora dugim koracima probijala kroz guste krošnje Radovanja.

Ljetnja svježina sa cvrkutom slavuja širila se blagim proplancima i čestarnim lugovima u kojima je nekad logorovao i despot Stefan Lazarević. Radovanjski Lug je bio jedno od srpskih kraljevskih lovišta.

Vožd se ranije probudio. Osvitao je 26. jul 1817.
Strogim, odsječnim glasom, iako mu nije zapovjedio, doviknu Naumu da mu donese krčag vode, da se umije.
Tek što se momak odmakao od kolibe, koliko petnaest koraka, sjevnu oštrica kratke sjekire iza plota i zasječe grudi topolskog i svesrpskog Knjaza.
Pljusnu krv iz prsiju koje ni kuršumi turski ni jatagani poturčenjački ne mogaše isjeći.
Đorđije htjede nešto viknuti, ali mu oči zapeše u krošnje.
Malo dalje odjeknu kubura i Naum se skotrlja u potok.

✥✥✥

26. jula navršila su se dva vijeka od sramne izdaje i ubistva srpskog Vožda , nazvanog Crni od Turaka koji ga se plašiše kao crnog džehenema (pakla).
Ubijen je po naredbi knjaza Miloša Obrenovića.
Zločin su isplanirali i izvršili, Karađorđev kum Vujica Vulićević i Nikola Novaković.

Vujica je skončao u potpunoj bijedi, odbačen i prezren od srpskog naroda.
I po ženskoj i po muškoj liniji loza mu se ugasila. Kako kaže naš narod, stiglo ga je od Boga iskopanje.

Nikola Novaković je poludio i utopio se u rijeci. Sin mu je mlad umro, a kćerka poludila. Poslato mu je od Boga smaknuće pameti i blagoslova.

Kainovski grijeh ubistva Oca Srbije do danas je na rukama srpskog naroda, još neokajan – srpski grijeh bratoubistva i izdaje svojih vladara počeće da se okajava kada srpska nesloga postane sloga, a Srbin Srbinu najveća svetinja.

Krst Pokajanja, na mjestu gdje je odsječena Karađorđeva glava, Radovanjski Lug. Na mjestu gdje je Miloš obezglavio Đorđa, na grobu gdje je Knjaz sahranio Vožda, na tlu gdje rodiše Srbi, Kaina i Avelja, na izvoru grijeha, koji ne okajavamo još.

Goran Lučić

Izvor: Slobodna Hercegovina